• BIST 107.212
  • Altın 151,644
  • Dolar 3,6838
  • Euro 4,3281
  • İstanbul 18 °C
  • Ankara 4 °C
  • ARGE Merkezi'ne onay
  • Vestel'den Görme Engelliler İçin Akıllı Baston
  • KAGİDER: Müftülere nikah yetkisini geri çekin
  • ARGE Merkezi'ne onay
  • Vestel'den Görme Engelliler İçin Akıllı Baston
  • KAGİDER: Müftülere nikah yetkisini geri çekin

Ey insan yaşam sana görev veriyor!

Hatice ÖZKAN
Ey insan
Yaşam sana görev veriyor.
 Yazarak bir şeyleri dile getirmek benim  yaklaşık 3 yıldır yapmış olduğum ve halende devam etmekte ısrar ettiğim bir konudur. Fiziksel Engelim nedeniyle ellerimi kullanamıyor olmam ;
(tam anlamıyla  ifade etmek gerekirse ben vucudunun boyunundan aşağısını kullanamayan biriyim.)
 Peki bu durum cümlelerimle , kelimelerimle düşüncelerimi aktarabilmeme bir engel teşkil eder mi ? bir çok insan için belki edebilir. Fakat benim için asla etmiyor . Lütfen bu sözlerimi aşırı egoları olan birinin sözleri olarak değerlendirmeyin. 
Şimdi paylaşacağım olayı okduktan sonra ne demek istediğimi çok daha iyi anlayacağınızdan hiç şüphem yok .  Benim için de örnek teşkil etmiş olan daha 10 yaşında benim gibi fiziksel olarak engelli hiç tanımadığım sadece sosyal medya aracılığı ile bana ağızıyla mesaj yazarak benim yaşamımda ne yapmam gerektiğinin yolunu bana göstermiş olan o küçük çocuğun aynı zamanda da  o,  yüreği bir okadarda  kocaman kardeşimin bana yazdığı mesajı ve benim için örnek oluşunu sizlerle paylaşmak istiyorum ki bu ve benzeri örnekleri tıpkı up uzun bir  zincirin halkaları gibi çoğaltabilelim. 
3yıl önce vucudumda kullanabildiğim başım haricinde sağ ayak paşparmağımı kullanarak özel bir bilgisayar programı ile kayıt ettiğim bir videoyu sosyal medya sayfamda paylaşmıştım. Bu 5 dakkalık video da bir çok şey anlatmaya çalıştım . Bir çok kişide gerçekten anlamaya çalıştı. Burada aldığım geri dönüşlerin arasında belkide beni en çok etkileyen yükarıda da bahsettiğim küçük çocuktan aldığım mesaj oldu . Kendiside ellirini kullanamıyor olan bu kardeşim benim bir sayfalık yazyı (o zaman internet üzerinden gazete de köşe yazıları yazmaya yeni başlamıştım ve bir sayfayı 48 saatte yazabiliyordum. ) Videomda bunada değinmiş olacağım. Yada o, video sonrasında evime gelerek yaşam mücadelemi haber yapmış olan gazete ve televizyon muhabirlerinin aktarmaları neticesinde okumuş, duymuş olabilir . Bu çocuk daha 10 yaşında ve yaşıtlarının yapabildiği bir çok şeyi ya güçlükle yapabiliyor yada hiç yapamıyordu. Bana Abla sen yazı yazmakta çok zorlanıyorsun ya ben yazı yazmayı daha yeni yeni öğreniyorum. Ağzıma aldığım kalem ile daha hızlı yazabiliyor insan . Bak ben sana bunları bu şekilde yazıyorum. Sen yapamazsan bana söyle ben senin yerine böyle yazar sana yardım ederim . diyordu gerçekten okuma yazmayı yeni öğrendiği yazdıklarından ,kelime ve imla  eksikliklerinden okadar belliydiki ve okadar da samimi cümlelerle ifade ediyordu yardımcı olmaya istekli olduğunu . Ben o, mesajı göz yaşları dökerek okuyabilmeye uğraşıyorken günlerdir insanlara engelli kişileri anlayabilmeleri için yazıp çizip kendini yorduğuna değer mi hiç diye bana söylenen annem yanıma geldi neden ağlıyorsun ne oldu dedi? anneme o küçük çocuğun duyarlı bir kalp ile yazdığı mesajı okuttum. Bu kez ben anneme sordum değer miymiş? anne dedim . Evet kesinlikle değer derken annemde göz yaşlarını tutamamıştı. Belki küçük çocuğun yapmış olduğu yardımdan hiç haberi dahi olmadı.
 ( çünkü büyük ihtimalle anne yada babasına ait bir sayfadan bana ulaşmıştı sonrasında ona teşekkür etmek için çok ulaşmaya çalışmış olmama rağmen başarılı olamadım.) 
Fakat o günden sonra insanların isterlerse ne kadar çıkarsız nasıl yürekli olabildiğini tıpkı o çocuğun benim için örnek olması gibi benim de bir çok insana yaşam mücadelem ile örnek olmak gibi bir görevim olduğunu o, mesaj ile o, küçük çocuk öğretmişti. 
Özetlemem gerekirse her insanın bir başkası için yapabileceklerinin olup olmadığını kendi kendine sorması bunun için gayret gösterdiğini hissettirmesi bile öyle büyük bir yardım ki hem kendi insani değerlerinin günümüzde bile yozlaşmaması adına hemde bana o küçük kardeşimin örnek olması üzerine benim de şimdi başka birilerine acaba yaşam mücadelemle örnek olabilir miyim ? diye yaptığım internet üzerinden gazetelerde köşe yazılarım ile yine internet üzerinden radyo yayınımla ve hayata dair özellikle de çocuklar ile ilgili sosyal sorumluluk projelerimle umuyorumki bende kendi payıma insan olabilme , kendinden önce bir başkasının yararına en ukacık bir katkı sağlayabilmiş olarak bu dünyaya kalıcı değeler bırakabilmiş olan insanlardan olabilirim. Hayatta her insanın var olmasının nedenleri olduğuna inanıyorum . Benim kendime verildiğini düşündüğüm görevde yaşamın ufak yada büyük sarsıntılarının yaşayan insanlar için kendi yaşam öykümle sesimi duyurabildiğim kadar , yazdıklarımla cümlelerimi ulaştırabildiğim en uzaktaki belki bu kişi bana görevimi fark ettiren o , küçük çocuk gibi bir çocukta olabilir  bu kişi , ulaşmak olduğuna bütün kalbimle inanıyorum. 
Peki ya sizin yaşamdaki göreviniz ne hiç düşündünüz mü?
 bu gün düşünmeye ne dersiniz? 
Hatice Özkan... Sevgiler ...
Bu yazı toplam 926 defa okunmuştur.
  • Yorumlar 1
  • Facebook Yorumları 0
UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.
    Yazarın Diğer Yazıları
    Tüm Hakları Saklıdır © 2005 Özürlüler Gazetesi | İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz.
    Tel : 0 212 220 69 99- 0541 220 69 99 Faks : 0 212 220 84 02