• BIST 106.474
  • Altın 151,840
  • Dolar 3,6440
  • Euro 4,3033
  • İstanbul 16 °C
  • Ankara 8 °C
  • Vestel'den Görme Engelliler İçin Akıllı Baston
  • KAGİDER: Müftülere nikah yetkisini geri çekin
  • Özel Olimpiyatlar Ulusal Oyunları Başladı
  • Vestel'den Görme Engelliler İçin Akıllı Baston
  • KAGİDER: Müftülere nikah yetkisini geri çekin
  • Özel Olimpiyatlar Ulusal Oyunları Başladı

BİZ FAKLIYIZ

Hatice ÖZKAN
İnsanlar dünyanın en değerli varlıkları olarak yaratılmışlardır, evet öyleler  engelli insanlar bir o kadar daha değerliler çünkü biz eğer farklılığımızın farkına varıp ne kadar özel olduğumuzu eğer gerektiği gibi herkesle paylaşamayı bilirsek bizi farklı görenler aslında farklılığımızın sadece görüntüden ibaret olmadığını bir çok şeyi yapamamak yada kısıtlı olmak değil de gerçekten daha fazla şey hissede bildiğimizi  ve hislerimizle haraket edebilirsek neler başarabilicegimizi daha iyi anlayacaklar tabi ki bunu yapmakta asıl  görev  tabi ki bize düşüyor.
 
Biz kendimizi eğer kabul edersek çünkü her engelli bunu dönem dönem illaki yaşamıştır diye düşünüyorum çünkü  yaşadım hayatımın 10 yılını bu şekilde heba ettiğimi düşünüyorum bunun bana  artıları ve eksileri de oldu. Kazandırdıklarıda kaybettirdikleri de muhakkak oldu ama şöyle de bir durum var birşeylerin kıymetini bilmek için onu kaybetmemiz gerekmiyor.
 
Önceden de müdahale edebiliriz yani biz kendimizi eğer gerçekten farklı hissetmezsek   dışarı çıktığımızda bize bakanlar bizim faklı göründüğümüzü evet fark edecekler ama bize en azından acıyarak bakmayacaklar çünkü bunu hepimiz hissediyoruz zaman zaman gerek yardım maksadı ile yanımıza geliyorlar gerekse iletişim kurmaya çalışıyorlar kendilerince ama  bu olayın bizdeki etkilerini tahmin edemiyorlar tabi ki birazda buna biz sebep oluyoruz diye düşünüyorum o yüzden 
bunları dile getirmek istedim  çünkü bende buna izin verdim şu anda diyorum ki o gün bugün ki gibi düşünülseydim hayatımın 10 yılını kendini bilmez bir insanın sözleri ile evden çıkmayarak insanlardan sevdiklerimden her şeyden önce kendimden soyutlayarak geçirimiydim diye düşündüğümde  hayır diyorum  yani herkes değerlidir bütün yaşamlar değerlidir ama benim yaşantım benim için  hepsinden daha değerli olmak zorunda eğer ben kendimi değerli hissedersem değerliyimdir eğer ben bunu kendim bile kabul etmezken nasıl başkalarından bunu hissetmelerini ve bana öyle davranmalarını beni sevmelerini kabul etmelerini bekleye bilirim ki  şu anda bunu düşüyorum ama o zaman böyle değildi 7 yaşındaydım  ve kendini öğretmen sanan eğitimden bir haber aslında eğitilmeye insani anlamda gerçekten ihtiyacı olan insanlık sıfatına yakıştırmadığım bir insan bana arkadaşlarımın psikolojisini bozduğunu söyledi düşüne biliyor musunuz 7 yaşında bir çocuğa bunu  acımasızca söyleye biliyorsunuz  ondan neleri adlınızın umurunda bile olmadan hayatınıza devam ediyorsunuz. İşte benim için engelli olan budur bu insan gerçek den engellidir ve eğer bir  tedavi gerekiyorsa böyle insanlara yapılması gerekiyor her neyse ben bunu illaki aştım evet kaybettigim 10 yılım var ama hayatıma devam ediyorum eğitimime devam ediyorum geçte olsa mücadelemin sonuna kadar devam ediyorum bundan sonrada etmeye devam edeceğim sesimi duyura bildiğim kadar engelleri aşmak adına bizim ne kadar özel insan olduğumuzu ve mücadelemizle hayata tutunma sevgimizle enerjimizle neleri kazana 
 
Ben kendi adıma bunu yapmaktan gurur duyuyorum eğer başka bir arkadaşımda benim bu yazdıklarımı okuyup ta kendi değerini ortaya çıkartıyorsa zaten hedeflerime ulaşmışım anlamına gelir bu benim için ve bundan daha bir büyük mutluluk olamaz ben Hatice ÖZKAN olarak engelli olduğum için kendimi farklı hissediyorum ama bir o kadar da değerli olduğumun farkına vardım evet ben Bir insanı sevmek  hesapsızca hiç bir şey düşünmeden acaba bana geri dönüşü olur mu diye 
düşünmeden sadece sevmek ama öyle böyle değil bu sevginin tarifsiz bir derecesi var bu sevgiyi  ancak ailesi verebiliyor bunu paylaşmak istiyorum çünkü bu beni hayata döndüren bir sevgi.
 
Bahsettim gibi hayatımın 10 yılını kendime ve dünyaya küskün geçirirken o sırada bir hastalık geçirdim hastanede yatıyorum artık doktorlar bile ümidini kesmiş. Anneme bilmiyorum mesleklerinden  dolayı mı  bu kadar acımasız oluyorlar bir annenin yüzüne bakıp başka çocuğunuz var mı gidip onlarla ilgilenin diye biliyorlar ve bir annenin çocuğunun sadece nefes alıp vermesini sabaha kadar göz yaşları ile izlenmesi  babasını işten çıkınca daha üniformasını çıkarmadan  hastaneye gelmesi 7 aylık kardeşinin sadece hastane odasında emzirilmek için getirmesini hayatında sadece 2 kere babasının göz yaşı döktüğünü gören birinin bu sevgiyi anlaması ve ben bu sevgiyi görünce anladım ki yok  dedim yani benim beni m bu insanları bırakmak gibi bu sevgiden vazgeçmek gibi bir lüksüm olamaz benim buna hakkım yok evet değerliyim ama onların bana duyduğu sevgi sayesinde ben değerliyim mücadele etmeye geri dönmeye karar verdim  annemin  göz yaşları babamın akamayan gözlerinde biriken  yaşlar kardeşimin karnını doyurmak için ağlayan sesi sanki geri dön mücadeleye. 
 
Hepimizin hayatında böyle sesler var sadece kulak vermemiz gerekiyor lütfen arkadaşlar sevdiklerimiz için hiç bir şey değilse bile onlar için mücadele edelim her şeyden herkesle inanın buna deyiyorlar gösterdikleri sevgi ile bunu hak ediklerini fazlası ile gösteriyorlar saten biz bu sevgiye laikğiz evet ama onlarda laik herkes sevdikleri ile hep birlikte olsun ve bu sevginin kıymetini bilsin ben biliyorum ve umarım her zaman ne kadar sürer bilmiyorum ama hani diyorlar  tıbbın bile imkansız kaldığı bişey yapamadığı bir noktada sevginin gücü insanı hayata döndürüyor ben bunun kanıtıyım ben bunu paylaşmak istedim insan sevdikleri ile var oluyor eğer sizi seven birisi varsa kim olursa olsun  inanın. 
 
 ENGELLİYİM BEN...
Dünyanın her yerinde; binlerce çocuk açlıktan, susuzluktan ölürken şuursuzca umursamazcasına israf eden bir toplumda, hesap soracak kadar böyle de olmaz ki diyecek kadar ya da gereksiz yol yapımı yerine neden engellilere engellilerin kullanabileceği gibi yollar yapılmıyor diye sorgulayacak kadar engelliyim ben ya olmasaydım…
Bu yazı toplam 5825 defa okunmuştur.
  • Yorumlar 6
  • Facebook Yorumları 0
UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.
    Yazarın Diğer Yazıları
    Tüm Hakları Saklıdır © 2005 Özürlüler Gazetesi | İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz.
    Tel : 0 212 220 69 99- 0541 220 69 99 Faks : 0 212 220 84 02